Minder spullen, meer ruimte in mijn hoofd

Vandaag heb ik mijn eerste babyschoenen weggegooid. Het viel me eerst zwaar, maar dat gevoel verdween snel. Na een paar uur voelde het alsof er een dam doorbrak. Ik heb een foto van de schoenen gemaakt, zodat ik ze altijd nog eens kan bekijken.

Waarom ik dit aandenken aan mijn jeugd weggooide? Ik probeer al enkele weken duurzamer en evenwichter te leven. Ik wil minder ballast meeslepen in mijn leven. Ik wil in balans leven met de natuur: dus geen vlees meer eten en minder of geen zuivel. Een bovenal wil ik meer rust in mijn hoofd. Daarom lees ik al enkele weken van alles over minimalisme en gezond leven.

Gisteren las ik het boek 'Vaarwel spullen' uit van Fumio Sasaki. Een mooi boek voor een beginnend minimalist. Lekker geschreven vol met praktische overwegingen, en mooie inzichten. Een aanrader! Hij eindigt zijn boek met een citaat van de dichter Rūmī: "Maar ik doe nu mijn mond dicht, in de hoop dat jij de jouwe opendoet." Tijd om mijn mond open te doen. Verder te ontspullen. En verslag te doen van deze ingewikkelde reis.

Schoentjes

De zolderkamer en de vliering zijn de afgelopen weken heel wat lichter geworden. Alles wat we al geruime tijd niet meer gebruikten hebben we weggedaan. Voor het merendeel van de spullen ging dit makkelijk. Het was namelijk bovenal echt troep. Van enkele zaken hebben we foto's gemaakt (oude brieven), een paar zaken hebben we verkocht op Marktplaats. Maar het merendeel kon gewoon weg.

Het voelt fantastisch. Net of we nu door de vliering heen de sterren kunnen zien. Ik slaap er ook stukken rustiger door. Wetende dat we daar niet elke drie maanden weer moeten gaan schuiven met de troep.

Op deze zolder kwam ik ook mijn schoenen tegen. Hoe vaak ik deze al niet verplaatst heb. Er zat maar een ding op: een mooie foto van ze maken en ze daarna wegdoen. Een zwaar moment, maar de opluchting die ik nu voel is groot. Ik geloof dat het hek van de dam is. En zal morgen eens gaan praten met mijn moeder over al die zaken uit het verleden die in ons huis rondhangen. Zoals een grote Friese staartklok van mijn opa en oma of enkele medailles en andere zaken. Op naar minder spullen. Op naar een bewuster leven. Op naar een duurzaam leven.

Reacties

Meest gelezen

Energielabel E: nog net geen tochtig kot

Altijd fijn om te zien waar een overdaad aan bureaucratie toe leidt: een bizar energielabel. Europa verplicht iets, Nederland is bang om nee te zeggen, en bang om er vol voor te gaan. Dus kiest men voor een compromis waar niemand iets aan heeft. Huiseigenaren lachen de gemeentes uit, het milieu kruipt huilend in een hoekje, de EU verbaast zich, en bouwend Nederland baalt als een stekker. Een tochtig kot Nee, ik woon zeker niet in een tochtig kot. Het energielabel is enkel gebaseerd op het bouwjaar van ons huis: de jaren '50. Toen wij er kwamen wonen, hebben we ons huis energiezuiniger gemaakt. Alle ramen vervangen voor HR ++ dubbel glas, een super zuinige cv-ketel geïnstalleerd, de zolder geïsoleerd en nog wat kleine zaken. Al met al brengt ons dit waarschijnlijk in label C of net B. Maar goed: we gaan ons huis niet verkopen, dus wat maakt het uit? Nou, het maakt heel veel uit. De maatregel kan heel wat positieve gevolgen hebben, maar niet op deze manier. Wanneer je je ...

Een kleine extra aflossing: weer iets minder onder water.

Het einde van het jaar is altijd weer een fijne tijd om de financiën tegen het licht te houden. Kunnen we nog wat extra aflossen? Wat staat ons komend jaar te wachten: kunnen we meevallers verwachten of komen er tegenvallers aan? Een rekensom was in ieder geval snel gemaakt. We hadden teveel spaargeld. En als we ding niet willen dan is het we vermogensrendement betalen. Daarom hebben we 1.100 euro extra afgelost op onze hypotheek, maar we hebben onszelf ook getrakteerd op twee mooie lampen: een plafonnière en een eetkamertafellamp. De Ikea-verlichting was aan nodig vervanging toe. De 1.100 euro leverde ons toch weer 5 euro bruto minder per maand op. En de lampen vergrootte ons leefplezier: want wat zijn ze mooi! We kijken nu alweer uit naar de volgende aflossingen: 12.000 euro te gaan en we staan niet meer onder water. En wellicht levert dit tegen die tijd ook nog een klein rentevoordeel op.

Poetszondag: financieel en huishoudelijk

Vandaag was een uitgelezen kans om eens flink te poetsen. Moeder was een halve dag weg met de kleine. Kon papa mooi het hele huis schoonmaken: drie weken voor de geboorte van de baby. Papa was in twee uur klaar: alles blinkt weer. De ramen zijn zelfs gelapt: hoe een huis daar toch van opknapt! In de overgebleven uren heb ik eens flink zitten rekenen. Wat houden we nu over per maand als de baby er is? Moeten we soms nog bezuinigen, of moet papa op zoek naar een avondbaantje. Conclusie: papa hoeft niet schoon te maken in de avonden. Door de extra aflossing, de periodiek erbij deze maand, en de opzegging van enkele kleine maandelijks lusten houden we ongeveer 190 euro per maand over vergeleken met december. Aangezien een tweede kind 17 procent extra inkomsten vraagt, zitten we prima op koers. Al met al schat ik in dat we 50 euro extra per maand af kunnen lossen dit jaar. Nu potten we 55 euro per maand op in ons aflospotje. Dit wordt voortaan dus 105 euro. Daarnaast kunnen we ons vak...

Gezin op Stoom

Zoeken in deze blog