Doorgaan naar hoofdcontent

Vallen en weer opstaan!

Zeven jaar geleden schreef ik voor het laatst een blog. Zeven jaar.. het lijkt een eeuwigheid voor mij. Het leven heeft ons ondertussen flink bij ons nekvel gegrepen en meerdere keren door elkaar geschud. Maar: we staan nog en ademen vrijuit. 

Tijd om deze blog op te pakken en het onderwerp te verbreden. Want streng aflossen is leuk, maar gezond en duurzaam leven is leuker. Daarbij aflossen alleen voelt lekker, maar tegelijkertijd de troep uit je leven wegdragen werkt kalmerend. En bovenal: focussen op de mensen in je leven, en niet de spullen, werkt bevrijdend. Lopen jullie weer verder met mij mee?

De misère in vogelvlucht

Er ging best wat mis de afgelopen zeven jaar: mijn hart besloot ziek te worden, emotionele chaos op mijn werk, teveel zorgen om onze kinderen, en daarbij: verwaarlozing van onze eigen normen en waarden door de drukte om ons heen en in onze hoofden. Korter kan ik het niet samenvatten! Laat me vast uitweiden over mijn hartverzakking...

Veel te jong aan de hartbewaking

Zeven jaar geleden lag ik opeens aan de hartbewaking. Van een jonge vader (oké, 35 is niet al te jong) werd ik een hartpatiënt. Opeens veranderde mijn, of beter, onze wereld compleet. Daar lig je dan: naast een 80jarige die vier keer binnen een uur gereanimeerd wordt. Naast een man die je opa had kunnen zijn. En op mijn tweede kamer heel toevallig: naast de buurman van je schoonmoeder. En in een kamer verderop lag de oom van een vriend van me. In volgende blogs  neem ik verder mee in wat er mis ging met me en vertel ik over de soms hilarische en soms dieptrieste situaties waar je in kunt belanden wanneer je leeftijd niet bij je ziekte past.

Wat ik ondertussen leerde?

Ondertussen leerde ik veel. Meestal door te vallen, soms door puur geluk en soms door een goed boek. Ik leerde over bewuster leven, over ontspullen of minimaliseren, over focussen op je lichaam en op de natuur. Ik proefde aan meer groente eten, maar verdwaalde toen weer in de vleesschappen. Kortom: ik was heel menselijk bezig aan een soort slingerpadje naar een duurzamer leven. In al die zeven jaar was ik mij hier soms bewust van, maar meestal deed ik maar wat. En daardoor maakte ik veel stomme keuzes en een paar goede. En het gekke was: pas toen ik weer ziek werd drong het tot me door. Door mijn Covidmalaise kon ik helder allen zijpaden zien, en de hoofdweg die er wel degelijk liep.

De hoofdweg: duurzamer eten, uitgeven, en ontspullen

Al die tijd wenste ik maar een ding: meer vrijheid en minder gedoe. Dat was de hoofdweg. Alleen mijn probleem was dat ik de zijpadjes telkens te fanatiek inliep waardoor ik de hoofdweg niet meer terugvond. Ik verloor mezelf in details zonder de rode draad vast te houden. Aflossen past daar heel goed in. Gezonder eten ook. Maar wanneer je focust op een van de twee dan gaan ze ten koste van elkaar. Want gezonder eten daar kun je best los op gaan, net zoals op aflossen. Aan de ene kant was het prettig om mijn menselijkheid te zijn, maar het was veel onprettiger om mijn inconsequenties zien. Hoe kon ik zo stom zijn? Goede vraag. Mijn antwoord voorlopig: druk, druk, druk met alles wat niet heel erg belangrijk was. 

En nu?

Nu ga ik dit alles van mij afschrijven: eerlijk naar mezelf en naar jullie. Kom maar op en lees maar mee. Wie weet waar dit heen gaat. Zolang ik maar op de hoofdweg weet te blijven!

Labels:
Location: Haarlem, Nederland

Reacties

Een reactie posten

Meest gelezen

Energielabel E: nog net geen tochtig kot

Altijd fijn om te zien waar een overdaad aan bureaucratie toe leidt: een bizar energielabel. Europa verplicht iets, Nederland is bang om nee te zeggen, en bang om er vol voor te gaan. Dus kiest men voor een compromis waar niemand iets aan heeft. Huiseigenaren lachen de gemeentes uit, het milieu kruipt huilend in een hoekje, de EU verbaast zich, en bouwend Nederland baalt als een stekker. Een tochtig kot Nee, ik woon zeker niet in een tochtig kot. Het energielabel is enkel gebaseerd op het bouwjaar van ons huis: de jaren '50. Toen wij er kwamen wonen, hebben we ons huis energiezuiniger gemaakt. Alle ramen vervangen voor HR ++ dubbel glas, een super zuinige cv-ketel geïnstalleerd, de zolder geïsoleerd en nog wat kleine zaken. Al met al brengt ons dit waarschijnlijk in label C of net B. Maar goed: we gaan ons huis niet verkopen, dus wat maakt het uit? Nou, het maakt heel veel uit. De maatregel kan heel wat positieve gevolgen hebben, maar niet op deze manier. Wanneer je je ...
Een reactie posten
Read more »

Een kleine extra aflossing: weer iets minder onder water.

Het einde van het jaar is altijd weer een fijne tijd om de financiën tegen het licht te houden. Kunnen we nog wat extra aflossen? Wat staat ons komend jaar te wachten: kunnen we meevallers verwachten of komen er tegenvallers aan? Een rekensom was in ieder geval snel gemaakt. We hadden teveel spaargeld. En als we ding niet willen dan is het we vermogensrendement betalen. Daarom hebben we 1.100 euro extra afgelost op onze hypotheek, maar we hebben onszelf ook getrakteerd op twee mooie lampen: een plafonnière en een eetkamertafellamp. De Ikea-verlichting was aan nodig vervanging toe. De 1.100 euro leverde ons toch weer 5 euro bruto minder per maand op. En de lampen vergrootte ons leefplezier: want wat zijn ze mooi! We kijken nu alweer uit naar de volgende aflossingen: 12.000 euro te gaan en we staan niet meer onder water. En wellicht levert dit tegen die tijd ook nog een klein rentevoordeel op.
Een reactie posten
Read more »

Poetszondag: financieel en huishoudelijk

Vandaag was een uitgelezen kans om eens flink te poetsen. Moeder was een halve dag weg met de kleine. Kon papa mooi het hele huis schoonmaken: drie weken voor de geboorte van de baby. Papa was in twee uur klaar: alles blinkt weer. De ramen zijn zelfs gelapt: hoe een huis daar toch van opknapt! In de overgebleven uren heb ik eens flink zitten rekenen. Wat houden we nu over per maand als de baby er is? Moeten we soms nog bezuinigen, of moet papa op zoek naar een avondbaantje. Conclusie: papa hoeft niet schoon te maken in de avonden. Door de extra aflossing, de periodiek erbij deze maand, en de opzegging van enkele kleine maandelijks lusten houden we ongeveer 190 euro per maand over vergeleken met december. Aangezien een tweede kind 17 procent extra inkomsten vraagt, zitten we prima op koers. Al met al schat ik in dat we 50 euro extra per maand af kunnen lossen dit jaar. Nu potten we 55 euro per maand op in ons aflospotje. Dit wordt voortaan dus 105 euro. Daarnaast kunnen we ons vak...
Een reactie posten
Read more »